KOMETY

Niezwykły wygląd komet już od najdawniejszych czasów wywoływał u ludzi zabobonny strach, widziano w nich zapowiedź zbliżających się klęsk i wojen. Obecnie wiemy, że komety są nieregularnymi bryłami materii, składającymi się ze skalnego rdzenia oraz zestalonych cieczy i gazów, takich jak woda, amoniak, metan, cyjan i innych, tworzących tzw. jądro komety. Rozmiary jądra wynoszą od kilku do kilkudziesięciu kilometrów.

Jednak widowiskowość komet związana jest z istnieniem takich jej elementów jak coma, głowa oraz warkocz. Coma jest okrągłą lub owalną mgiełką unoszącą się wokół jądra, powstałą wskutek ulatniania się gazów, a następnie cieczy z jądra komety przy zbliżaniu się do Słońca. Coma w przypadku jasnych komet rozrasta się w głowę, mającą średnicę od 50 000 do ponad 250 000 km. W przypadku komety z roku 1811 średnica głowy wynosiła około półtora miliona kilometrów, a więc była większa od średnicy Słońca. Przy zbliżeniu się komety na odległość około 1.5 - 2 j.a. od Słońca pojawia się warkocz, skierowany zawsze od Słońca, rozciągający się na odległość od 10 do 100 milionów km. W przypadku niektórych komet długość ta osiągała nawet ponad 300 milionów km.

Przeważająca liczba komet biegnie po orbitach zbliżonych do parabol, przy czym przeważnie są to elipsy o mimośrodzie bardzo zbliżonym do jedności. Ich orbity mają wszelkie możliwe nachylenia do ekliptyki od 0o do 180o, co świadczy, że mogą one przebiegać przez układ planetarny we wszystkich możliwych kierunkach. Istnieje wiele teorii tłumaczących powstawanie komet. Najnowsze badania, a zwłaszcza modelowanie ewolucji Układu Słonecznego przy pomocy komputerów przemawiają za słusznością hipotezy holenderskiego astronoma, J.H. Oorta. Wyraził on przypuszczenie, że komety są ściśle związane ze Słońcem, tworząc dokoła niego chmurę o promieniu około 150 000 j.a., wędrującą wraz ze Słońcem w przestrzeni międzygwiazdowej.

 

Najważniejsze dane wybranych komet

Numer Nazwa Okres obiegu
dokoła Słońca
(lata)
Data przejścia
przez pery-
helium
Odległość od Słońca
w pery-
helium
[j.a]
Wielka półoś
orbity
[j.a]
Mimo-
śród orbity
Nach. orbity do
płaszcz.
ekliptyki
1P Halley 76.1 1986-02-09 0.587 17.94 0.967 162o.2
2P Encke 3.30 2000-09-09 0.339 2.21 0.847 11.8
6P d'Arrest 6.51 2008-08-01 1.346 3.49 0.614 19.5
9P Tempel 1 5.51 2005-07-07 1.497 3.12 0.519 10.5
19P Borrelly 6.80 2001-09-14 1.365 3.59 0.623 30.3
21P Giacobini-Zinner 6.52 1998-11-21 0.996 3.52 0.706 31.8
26P Grigg-Skjellerup 5.09 1992-07-22 0.989 2.96 0.664 21.1
27P Crommelin 27.89 1984-09-01 0.743 9.20 0.919 29.0
45P Honda-Mrkos
-Pajdusakova
5.29 1995-12-25 0.581 3.02 0.825 4.3
46P Wirtanen 5.46 2013-10-21 1.063 3.12 0.652 11.7
49P Arend-Rigaux 6.61 1998-07-12 1.369 3.523 0.6115 18.291
55P Tempel-Tuttle 32.92 1998-02-28 0.982 10.33 0.906 162.5
62P Tsuchinshan 1 6.64 1998-04-19 1.496 3.533 0.5766 10.496
68P Klemola 10.80 1998-05-01 1.755 11.089 0.6413 11.089
73P Schwassmann
-Wachmann 3
5.35 2006-06-02 0.933 3.06 0.695 11.4
75P Kohoutek 6.24 1973-12-28 1.571 3.4 0.537 5.4
76P West-Kohoutek
-Ikemura
6.46 2000-06-01 1.596 3.45 0.540 30.5
80P Peters-Hartley 8.12 1998-08-11 1.620 4.040 0.598 29.855
81P Wild 2 6.39 2003-09-25 1.583 3.44 0.540 3.2
83P Russell 1 7.63 1998-08-28 2.186 3.874 0.4342 18.17
88P Howell 5.57 1998-09-27 1.406 3.144 0.5530 4.398
93P Lovas 1 9.14 1998-10-14 1.692 4.373 0.6131 12.236
95P Chiron 50.7 1996-02-14 8.46 13.7 0.38 7
98P Tamikazawa 7.21 1998-11-09 1.590 3.733 0.5753 9.49
103P Hartley 2 6.40 1998-01-02 1.03 3.448 0.70 13.56
104P Kowal 2 6.18 1998-02-28 1.397 3.368 0.5854 15.489
107P Wilson-Harrington 4.30 2001-03-24 1.000 2.64 0.622 2.8
129P Shoemaker-Levy 3 7.25 1998-03-04 2.817 3.746 0.248 5.009

 
Hale-Bopp 4000 1997-03-31 0.914 250 0.995 89.4

 
Hyakutake ~40000 1996-05-01 0.230 ~1165 0.9998 124.9
 

     Kometa Halleya - Najsłynniejszą z jasnych komet jest eliptyczna (okresowa) kometa Halleya, obiegająca Słońce raz na 76 lat. W 1705 Edmund Halley, wyznaczając orbity komet, powiązał ze sobą cztery pojawienia się tej komety (w latach 1456, 1531, 1607, 1682), odkrywając w ten sposób istnienie komet okresowych. Jądro komety Halleya jest wydłużoną bryłą o rozmiarach 16x8x8 km, ma niejednolity skład, zawiera więcej węgla, wodoru, tlenu i azotu niż przeciętnie meteoryty. W momencie badania rotowało z okresem ok. 54 godzin. Podobnie jak w przypadku innych komet, jądro to jest otoczone (w czasie zbliżania się do Słońca) rozległą chmurą gazowo-pyłową tworzącą warkocz. Ostatnie jej przejście w pobliżu Ziemi miało miejsce w roku 1986, została wówczas szczegółowo zbadana przez sondy Giotto oraz Vega 1 i 2. Zamieszczona fotografia jądra komety wykonana została przez sondę Giotto.

     Kometa Kohoutka była pierwszą kometą obserwowaną spoza atmosfery ziemskiej. Obserwacje te wykonała załoga amerykańskiej stacji orbitalnej Skylab. Jej pojawieniu się w 1973 roku towarzyszyło ogromne zainteresowanie, podsycane rewelacjami prasowymi na temat jej przewidywanej znacznej jasności. Kometa Kohoutka okazała się jednak niezbyt jasna, a dodatkowo po przejściu przez peryhelium jej jasność jeszcze się zmniejszyła.

     Kometa Westa, podobnie jak kometa Kohoutka, odkryta została nie w wyniku obserwacji wizualnych, lecz na kliszy fotograficznej. Jednak w przeciwieństwie do komety Kohoutka była obiektem bardzo jasnym, osiągając w peryhelium jasność około -3m. W marcu 1976 roku zaobserwowano rozpad jej jądra na dwie, a następnie na cztery części. Na zaprezentowanej fotografii wyraźnie widać dwa oddzielne warkocze. Cieńki, niebieski warkocz składa się z gazów, a szeroki biały - z mikroskopijnych cząteczek pyłu.

     Kometa Hyakutake odkryta została w styczniu 1996 roku przez japońskiego obserwatora - amatora. W marcu tego samego roku minęła Ziemię w odległości ok. 0.1 j.a. Należy do najjaśniejszych komet, jakie pojawiły się w okresie ostatnich kilkudziesięciu lat. Zaprezentowana fotografia wykonana została 25 marca 1996 przez Kosmiczny Teleskop Hubble'a, kiedy kometa była około 15 milionów km od Ziemi.

     Kometa Hale-Bopp odkryta została 23 lipca 1995 roku niezależnie przez dwóch miłośników astronomii A. Hale'a i T.Boppa. 1 kwietnia 1997 roku kometa przeszła przez peryhelium w odległości nieco mniejszej niż 1 j.a., ale aż 1.3 j.a. od Ziemi. Kometa porusza się po orbicie prostopadłej do płaszczyzny ekliptyki, w aphelium oddalając się na odległość 10-krotnie przekraczającą odległość Plutona od Słońca. Zaprezentowana fotografia komety na tle gwiazd konstelacji Strzelca wykonana została przez Kosmiczny Teleskop Hubble'a.

 

Z D J Ę C I A

 

KOMETA HALLEYA

 

KOMETKA KOHOUTKA

 

KOMETA WESTA

 

KOMETA HYAKUTAKE

 

KOMETA HALE-BOPP